مروری بر سازوکارهای احتمالی تخریب گرمایی پلی سیلوکسا نها

نوع مقاله: تالیفی

نویسندگان

1 تهران، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران، صندوق پستی 115 - 149

2 تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، صندوق پستی 4435 - 113

چکیده

سیلیکون ها دسته خاصی از پلیمرها هستند که ب هطور گسترده به شکل سیالات سیلیکونی، رزین ها و شبکه های سیلیکونی استفاده می شوند. مقاومت های گرمایی و گرمااکسایشی از مهم ترین و یژگی های پلی سیلوکسان هاست. روغن دی متی لسیل کیون در خلأ یا محیط های بی اثر قابلیت تحمل دما را تا 300°C در یک بازه زمانی محدود دارد. پایداری گرمایی سیالات سیل کیونی با افزایش مقدار استخلاف های فنیل دار افزایش می یابد. متی لفنیل سیل کیون های با وزن مولکولی زیاد قابلیت تحمل دماهای تا حدود
250°  را در هوا برای چند صد ساعت دارند. آنها مدت زمان کوتاهی تا دمای 450°C در مجاورت گازهای بی اثر تاب می آورند. در مقاله حاضر، نحوه پایداری گرمایی و سازوکارهای تخریب این دسته از مواد بررسی می شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Review on Probable Thermal Degradation Mechanisms of Polysiloxanes

نویسندگان [English]

  • Elham Nadim 1
  • Mehran Azizi 2
  • Ghasem Naderi 1