در سالهای اخیر پیشرفت های قابل توجهی در استفاده از پلیمرهای زیست پزشکی قابل تورم در آب به عنوان حامل های هدفمند برای رهایش دارو، پروتئین و عوامل رشد انجام گرفته است. در این میان ماهیت، اندازه حفره ها، پایداری و پاسخگویی آنها به محرکهای خارجی از مهم ترین رفتارهای این شبکه ها به شمار میروند. پرداختن و از بین بردن محدودیتهای بالینی و دارویی هیدروژلها ، باعث اختصاصی و مطلوب تر شدن عملکرد آنها می شود. در این مقاله، به بررسی این چالش ها و راههای مقابله با آنها براساس روشهای طولانی تر کردن روند رهایش دارو از هیدروژل ها و همچنین توسعه عملکرد آنها بر حسب ماهیت دارو می پردازیم.
خوئی، سپیده و کردانی، مریم. (1391). هیدروژل ها به عنوان حامل در سامانه های دارو رسانی کنترل شده. فصلنامه علمی بسپارش، 2(4)، 16–27. https://doi.org/10.22063/basparesh.2013.955
MLA
خوئی، سپیده، و کردانی، مریم. "هیدروژل ها به عنوان حامل در سامانه های دارو رسانی کنترل شده"، فصلنامه علمی بسپارش، 2، 4، 1391، 16–27. doi: 10.22063/basparesh.2013.955
HARVARD
خوئی، سپیده، و کردانی، مریم. (1391). 'هیدروژل ها به عنوان حامل در سامانه های دارو رسانی کنترل شده'، فصلنامه علمی بسپارش، 2(4), pp. 16–27. doi: 10.22063/basparesh.2013.955
CHICAGO
خوئی، سپیده و کردانی، مریم، "هیدروژل ها به عنوان حامل در سامانه های دارو رسانی کنترل شده." فصلنامه علمی بسپارش، 2 4 (1391): 16–27, doi: 10.22063/basparesh.2013.955
VANCOUVER
خوئی سپیده، کردانی مریم. هیدروژل ها به عنوان حامل در سامانه های دارو رسانی کنترل شده. بسپارش. 1391;2(4):16–27. doi: 10.22063/basparesh.2013.955
