در این پژوهش، ماده پایه روغنی پلی­ آلفااولفینی (PAO) یک­ جزئی از تترامر آلفااولفینی از راه اولیگومرشدن دو مرحله­ ای با استفاده از کاتالیزگرهای به ترتیب متالوسن و زیگلر-ناتا سنتز شده است. ساختار محصول شناسایی و کارایی آن و اثر ساختار مولکولی و ترکیب بر کارایی محصول بررسی شده است. ابتدا آلفااولفین­ها با کاتالیزگرهای متالوسنی مختلف دیمر شدند و اثرهای شرایط اولیگومرشدن از قبیل مقدار کاتالیزگر، دما و نسبت Al/Zr بر توزیع وزن مولکولی پلیمرهای حاصل، بررسی شد. گزینش­ پذیری دیمرشدن به % 1/83 رسید و مقدار آلفااولفین شاخه­ دار % 7/91 به­ دست آمد. در مرحله دوم، دیمر حاصل با کاتالیزگر زیگلر-ناتا پلیمر شد و واکنش دیمرشدن غالب بود. پلی­ آلفااولفینی با % 6/89  به­دست آمد و در °C 100 گرانروی سینماتیک cSt 4/6 و شاخص گرانروی 148 بود. سایر نتایج نشان می­دهند، هر دو پارامتر ساختار مولکولی یعنی طول زنجیر اصلی و طول شاخه­ ها، هنگامی که تعداد و موقعیت شاخه‌ها روی پیکره مولکولی یکسان است، بر خواص PAO اثرگذارند. همچنین مشخص شد، با افزایش طول زنجیر اصلی و طول شاخه ­ها، گرانروی سینماتیک و شاخص گرانروی نیز افزایش می­یابد، درحالی که نقطه ریزش  کاهش می­یابد. با وجود این، زمانی که طول زنجیر اصلی، تعداد شاخه­ ها و طول آن­ها یکسان باشد، وجود کربن ­های نوع چهارم در زنجیر اصلی، شاخص گرانروی را کاهش و نقطه ریزش را افزایش می­ دهد.