پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219A Review of the Importance of Electrochemical Sensors Based on Chitosan in Food Industryمروری بر اهمیت حسگرهای الکتروشیمیایی برپایه کیتوسان در صنایع غذایی311205510.22063/basparesh.2024.3653.1700FAزهرا اخلاقیگروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، رشت، دانشگاه گیلان، دانشکده کشاورزی،عباس عابدفرگروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان0000-0001-5382-1185Journal Article20240618 The technology of electrochemical and biological nanosensors is a multidisciplinary combination of different sciences including biochemistry, molecular biology, chemistry, physics, electronics and computing. Nanosensors are used as efficient tools to identify biological molecules and have applications in various fields, such as medicine, food industry, production of pharmaceutical and health products. Chitosan is a chitinderived biopolymer that is non-toxic, biocompatible, bioactive and biodegradable. This biopolymer has outstanding properties and has the ability to form high quality films, making it widely used in the manufacture of sensors and biosensors. In this review, the use of chitosan as a platform for electrode surface modification in electrochemical sensors has been evaluated. Studies have shown that gold nanoparticles, graphene oxide, and carbon nanotubes can act as effective adsorbent materials for this electrode platform and improve the sensitivity, accuracy and stability of the sensors. The use of these modified platforms has been investigated for the detection of different molecules such as caffeine, gallic acid, melamine, glucose, etc. The results show that chitosan-based electrochemical and biosensors can be effectively used in the rapid and accurate detection of contaminants and biohazards in the food cycle. These technologies have advantages such as detection speed, accuracy, high sensitivity and reusability.فناوری نانوحسگرهای الکتروشیمیایی و زیستی، ترکیبی چندرشته ای از علوم مختلف ازجمله زیست شیمی، زیست شناسی مولکولی، شیمی، فیزیک، الکترونیک و رایانه است. نانوحسگرها به عنوان ابزارهای کارآمد برای شناسایی مولکول های زیستی استفاده می شوند و در زمینه های مختلف ازجمله پزشکی، صنایع غذایی و تولید محصولات دارویی و بهداشتی به کار گرفته می شوند. کیتوسان، زیست پلیمری مشتق شده از کیتین است که غیرسمی، زیست سازگار، زیست فعال و زیست تخریب پذیر است. این زیست پلیمر دارای ویژگی های برجسته ای است و قابلیت تشکیل فیلم های باکیفیت را دارد که موجب به کارگیری گستردة آن در تولید زیست حسگرها شده است. در این بررسی، استفاده از کیتوسان به عنوان سکوی اصلاح سطح الکترود در حسگرهای الکتروشیمیایی ارزیابی شده است. مطالعات نشان می دهد، نانوذرات طلا، گرافن اکسید و نانولوله های کربن می توانند به عنوان مواد برجذبنده مؤثر برای این سکوی الکترودی عمل کنند و حساسیت، دقت و پایداری حسگرها را بهبود بخشند. استفاده از این سکوهای اصلاح شده برای تشخیص مولکول های مختلف مانند کافئین، گالیک اسید، ملامین و گلوکوز بررسی شده است. نتایج نشان می دهد، حسگرهای الکتروشیمیایی و زیستی برپایه کیتوسان می توانند به طور مؤثر در تشخیص سریع و دقیق آلاینده ها و خطرهای زیستی در چرخه غذا استفاده شوند. این فناوری ها از مزایایی مانند سرعت تشخیص، دقت، حساسیت زیاد و قابلیت بازاستفاده برخوردار هستند.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2055_bf1810b68be0f882cb6448aa30980225.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219A Review on Various Methods for Preparation of Self-healing Hydrogels based on Gelatin for Biological Applicationsمروری بر روش های مختلف تهیه هیدروژل های خودترمیم برپایة ژلاتین برای کاربردهای زیستی1228205910.22063/basparesh.2024.3676.1706FAزهرا اجلیدانشکده شیمی دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجانزهرا محمدنیاهیات علمی/دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان0000-0002-1937-4980Journal Article20240701Hydrogels are insoluble and three-dimensional polymer networks that have high water absorption and are used as an extracellular matrix for biomedical applications due to their appropriate elasticity and network structure. Self-healing is a property that enables the material to heal damages spontaneously and automatically and return to its normal state. This feature increases the useful life of materials and preserves their main functional properties. Different types of natural, synthetic, and semi-synthetic polymers can be used to prepare self-healing hydrogels. Gelatin is a natural polymer with a protein structure, hydrophilic, biocompatible and biodegradable, and consists of a sequence of eighteen types of amino acids such as glycine, proline, hydroxyproline, alanine, etc., which are connected by peptide bonds. Gelatin is obtained from hydrolyzing collagen that makes up most of the proteins in skin, bone, and cartilage. Due to its suitable biocompatibility, biodegradability, lack of immune response, the ability to modify and prepare numerous derivatives, and its commercial availability, gelatin has been able to be very efficient in preparing a variety of self-healing hydrogels with various applications. In this article, the preparation and application of different types of gelatin-based self-healing hydrogels in various biological fields such as the preparation of tissue engineering scaffolds, drug delivery, motion sensors, wound dressings for the repair of infectious and diabetic wounds, 3D printing for the preparation of scaffolds, sustained protein release, and adhesives used in laparoscopic surgeries have been reviewed.هیدروژل ها شبکه های پلیمری نامحلول و سه بعدی دارای اتصالات عرضی هستند که قابلیت جذب آب زیادی دارند. این مواد به دلیل داشتن کشسانی مناسب و ساختار شبکه ای به عنوان ماتریس برون سلولی برای کاربردهای زیست پزشکی استفاده می شوند. خودترمیمی خاصیتی است که به ماده قابلیت بهبود ذاتی و خودکار آسیب ها و بازگشت به حالت عادی را می بخشد. این ویژگی عمر مفید مواد را افزایش می دهد و خواص عملکردی اصلی آن ها را حفظ می کند. برای تهیة هیدروژل های خودترمیم می توان از انواع مختلف پلیمرهای طبیعی، سنتزی و نیمه سنتزی استفاده کرد. ژلاتین، پلیمری طبیعی با ساختار پروتئینی، آب دوست، زیست سازگار و زیست تخریب پذیر است. این پلیمر از توالی هجده نوع آمینواسید چون گلایسین، پرولین، هیدروکسی پرولین، آلانین و غیره تشکیل شده است که با پیوندهای پپتیدی به هم متصل شده اند. ژلاتین از آبکافت کلاژن حاصل می شود. کلاژن نوعی بافت پیوندی است که بخش اعظم پروتئین های پوست، استخوان و غضروف را تشکیل می دهد. ژلاتین به دلیل زیست سازگاری مناسب، زیست تخریب پذیری، عدم ایجاد پاسخ ایمنی، اصلاح پذیری، قابلیت تهیه مشتقات متعدد و دسترس پذیری تجاری در تهیه انواع هیدروژل های خودترمیم با کاربردهای مختلف می تواند کارآمد باشد. در این مقاله، تهیه و کاربرد انواع مختلف هیدروژل های خودترمیم برپایة ژلاتین در زمینه های زیستی مختلف مانند تهیة داربست های مهندسی بافت، دارورسانی، حسگرهای حرکتی، زخم پوش برای ترمیم زخم های عفونی و دیابتی، چاپ سه بعدی برای تهیه داربست، رهایش پایدار پروتئین، چسب های به کاررفته در جراحی های لاپاراسکوپی مرور شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2059_67542bfdabd292f4febe4dbbd7e5dc13.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219Hybrid Biodegradable Scaffolds in Tissue Engineering and Wound Dressings- A Reviewمروری بر داربست های زیست تخریب پذیر هیبریدی در مهندسی بافت و زخم پوش ها2939206210.22063/basparesh.2024.3556.1682FAامیر محمدپور تسیهگروه صنایع چوب و کاغذ - دانشگاه فنی و حرفه ای، تهران، ایران0009-0002-7059-9218سمیرا شیاریجراح و متخصص زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهانمهسا معززیدانشگاه تهرانJournal Article20240413Biodegradable polymers have many applications in the field of biomedicine, especially in the field of tissue engineering and drug delivery systems. One of their most important features is non-toxicity, degradability, ability to carry and deliver drug, and widespread use in the production of wound dressings. In this article, the effect of some biodegradable scaffolds formed with antibacterial, biodegradability, biocompatibility, drug delivery, and waterproof properties on wound healing and tissue repair has been reviewed. Biodegradable scaffolds have the ability to restore tissue and prevent the spread of bacteria at the wound site. In the present study, various types of scaffolds with biodegradable nanofibers have been<br />compared and their applications have been investigated in connection with various drugs and restorative materials. Chitosan, alginate, nanocellulose, polycaprolactone (PCL), polylactic acid (PLA), gelatin, polyvinyl alcohol (PVA), collagen, polyhydroxyalkanoate are among the most useful polymers for producing biodegradable scaffolds. The comparison showed that chitosan, as a very suitable substrate for drug delivery, has an effective antibacterial function in making waterproof wound dressings. It should be mentioned that PVA, PCL, PLA are the most important biodegradable polymers used in wound healing scaffolds.پلیمرهای زیست تخریب پذیر کاربردهای متعددی در زمینه زیست پزشکی، به ویژه در زمینه مهندسی بافت و سامانه های دارورسانی دارند. از مهم ترین ویژگی های آن ها غیرسمی بودن، تجزیه پذیری، قابلیت حمل دارو و کاربرد گسترده در تولید زخم پوش هاست. در این مقاله، اثر برخی از داربست های زیست تخریب پذیر تشکیل شده با خاصیت ضدباکتری، زیست تخریب پذیری، زیست سازگاری، قابلیت<br />دارورسانی و ضدآب بر التیام زخم و ترمیم بافت مرور شده است. داربست های زیست تخریب پذیر قابلیت هایی در راستای ترمیم بافت و جلوگیری از انتشار باکتری در محل زخم دارند. در مطالعه حاضر، انواع داربست ها با نانوالیاف زیست تخریب پذیر مقایسه و کاربردهای آن ها را در ارتباط با انواع داروها و مواد ترمیم کننده بررسی شده است. کیتوسان، آلژینات، نانوسلولوز، پلی کاپرولاکتون (PCL)، پلی لاکتیک اسید (PLA)، ژلاتین، پلی وینیل الکل (PVA)، کلاژن، پلی هیدروکسی آلکانوات ازجمله کاربردی ترین پلیمرها برای تولید داربست های زیست تخریب پذیر هستند. مقایسه نشان داد، کیتوسان به عنوان بستر بسیار مناسب برای دارورسانی عملکرد ضدباکتری اثرگذاری در ساخت زخم پوش های ضدآب دارد. گفتنی است، PVA ،PCL ،PLA از مهم ترین پلیمرهای زیست تخریب پذیر استفاده شده در داربست های التیام زخم هستند.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2062_209abdb9cc2ece6d4a81f5f6723254bd.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219Utilization of Lignin as Non-fossil and Renewable Polymer for Polyurethane Productionاستفاده ا ز لیگنین به عنوان پلیمر غیرفسیلی و تجدیدپذیر در تولید پلی یورتان4051209910.22063/basparesh.2024.3685.1707FAرحمان عباسیگروه علوم و مهندسی کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگانسحاب حجازیگروه علوم و مهندسی کاغذ، دانشکده مهندسی چوب و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگانJournal Article20240707Lignin is a natural, non-toxic, and aromatic polymer rich in various functional groups that is obtained from wood and stems of lignocellulosic trees and plants. Currently, the pulp industry produces a large amount of industrial lignin annually, which is usually burned only for energy recovery without creating appropriate added value. One of the ways<br />to create value for lignin is to use it in the production of polyurethanes. Polyurethanes (PUs) have wide applications and are one of the most important materials currently obtained from petroleum and fossil sources. For this reason, researchers and industries have paid attention to lignin-based polyurethanes as a sustainable alternative to petroleum-based polyurethanes in the development of polymer materials. In this article, some types of industrial lignins are being produced in pulping processes, the main methods of producing liquid polyol from solid lignin for the production of bio-based polyurethanes, the difference between lignin-based and petroleum-based polyurethane, and technology evaluation are examined. Polyurethanes produced from biological polyols such as lignin contribute to the economic<br />cycle. The use of common isocyanates (synthesized with highly toxic phosgene gas) in the production of polyurethane is considered an important environmental problem. Also, the production of non-isocyanate polyurethanes (NIPU) based on lignin is discussed.لیگنین پلیمر آروماتیک طبیعی، غیرسمی و غنی از گروه های عاملی مختلف است که از چوب، ساقه درختان و گیاهان لیگنوسلولوزی به دست می آید. در حال حاضر، صنعت خمیر کاغذ سالانه مقدار زیادی لیگنین صنعتی تولید می کند که معمولا بدون ایجاد ارزش افزوده مناسب و فقط برای بازیابی انرژی سوزانده می شود. از راه های ایجاد ارزش افزوده برای لیگنین، استفاده از آن در تولید پلی یورتان هاست. پلی یورتان ها (PUs) کاربردهای گسترده ای دارند و از مهم ترین موادی هستند که در حال حاضر برپایة نفت و از منابع فسیلی به دست می آیند. بدین دلیل است که پژوهشگران و صنایع در توسعة مواد پلیمری به پلی یورتان های برپایة لیگنین به عنوان جایگزین پایداری برای انواع برپایة نفت توجه کرده اند. در این مقاله، برخی از انواع لیگنین های صنعتی تولیدی در فرایندهای خمیرسازی، روش های اصلی تولید پلی ال مایع از لیگنین جامد برای تولید پلی یورتان های زیست پایه، تفاوت پلی یورتان تولیدی برپایة لیگنین و برپایة نفت و ارزیابی فناوری و تحلیل چرخه عمر (LCA) محصول مرور شده است. پلی یورتان های تولیدشده از پلی ال های زیستی مانند لیگنین به چرخه اقتصادی کمک می کنند. استفاده از ایزوسیانات های متداول (سنتزشده با گاز بسیار سمی فسژن) در تولید پلی یورتان معضل مهم محیط زیستی محسوب می شود. همچنین، تولید پلی یورتان های غیرایزوسیاناتی (NIPU) برپایة لیگنین بحث می شود.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2099_09caa77657937bdd7c53b4147386b912.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219A Review of the Physical and Mechanical Properties of EVA/NR Foamمروری بر خواص فیزیکی و مکانیکی اسفنج EVA/NR5264210010.22063/basparesh.2024.3635.1697FAسجاد دره خندانگروه پلیمر، پژوهشکده مهندسی کامپوزیت، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوری ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشتر0009-0003-6649-9051محمود رضویزادهگروه پلیمر، پژوهشکده مهندسی کامپوزیت، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوری ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشترمحمد رضا پورحسینیپژوهشکده مهندسی کامپوزیت-مجتمع دانشگاهی مواد و فناریهای ساخت-دانشگاه صنعتی مالک اشتر-تهران-ایران مدیر و هیئت علمی پژوهشکده مهندسی0000-0001-8268-3201محمد خبیریگروه پلیمر، پژوهشکده مهندسی کامپوزیت، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوری ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشترمیلاد سعادت تقرودیگروه پلیمر، پژوهشکده مهندسی کامپوزیت، مجتمع دانشگاهی مواد و فناوری ساخت، دانشگاه صنعتی مالک اشترJournal Article20240512Polymer foams are porous materials that have a large number of tiny air pores in their structure. Among the different types of these foams, ethylene vinyl acetate (EVA) foam is one of the most widely used in various industries such as packaging, shoes, automotive, and bumpers. The physical and mechanical properties of EVA foams are affected by changes in cell structure, concentration, type of crosslinking and blowing agents, process parameters, and other factors. To achieve the desired properties in these foams, it is possible to combine them with other rubbers. Combining two or more polymers in order to produce a product with the required properties for specific uses has gained great important in the industry. Due to its high tensile strength, good flexibility at low temperatures, excellent resilience, resistance to permanent deformation, and good tear strength, natural rubber (NR) can be successfully blended with EVA to form foams with uniform cell size and favorable physical and mechanical performance. Nowadays, the preparation of EVA/NR foams and blending them with other polymer materials have become one of the important topics in polymer research to improve their performance under various conditions. In the present paper, the effective factors and their effects on the properties of EVA/NR foams, including physical, mechanical, and structural propertie are comprehensively reviewed.اسفنج های پلیمری، مواد متخلخلی هستند که درون ساختار آن ها تعداد زیادی منافذ ریز هوا وجود دارد. از میان انواع مختلف این اسفنج ها، اسفنج اتیلن وینیل استات (EVA) به عنوان یکی از کاربردی ترین آن ها در صنایع مختلف چون بسته بندی، کفش، خودروسازی و ضربه گیرها استفاده می شود. خواص فیزیکی و مکانیکی اسفنج های EVA متأثر از تغییرات ساختار سلولی، غلظت و نوع عوامل اتصال عرضی و پف زا، پارامترهای فرایند و سایر عوامل است. برای دستیابی به خواص مطلوب در این اسفنج ها، امکان ترکیب آن ها با سایر لاستیک ها وجود دارد. ترکیب دو یا چند پلیمر به منظور تولید محصولی با خواص مورد نیاز برای مصارف خاص، اهمیت زیادی در صنعت پیدا کرده است. لاستیک طبیعی (NR) به دلیل استحکام کششی زیاد، انعطاف پذیری مناسب در دماهای کم، جهندگی عالی، مقاومت دربرابر تغییر شکل دائمی و استحکام پارگی مناسب، می تواند با موفقیت با EVA ترکیب شده و اسفنج هایی با اندازه سلولی یکنواخت و عملکرد فیزیکی و مکانیکی مطلوب ایجاد کند. امروزه، تهیه اسفنج های EVA/NR و ترکیب آن ها با سایر مواد پلیمری، به یکی از موضوعات مهم در پژوهش های پلیمری تبدیل شده است تا عملکرد آن ها را در شرایط مختلف بهبود بخشد. در این مقاله، عوامل مؤثر و اثر آن ها بر خواص اسفنج های EVA/NR، ازجمله خواص فیزیکی، مکانیکی و ساختاری به طور جامع مرور شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2100_4e10bf0f0cba7b25329c8741d410ab48.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219Bioplasticizers: A Path Towards Sustainable Polymer Engineeringزیست نرم کننده ها: مسیری به سوی مهندسی پلیمر پایدار6583210110.22063/basparesh.2024.3674.1705FAمحمدرضا زمانی فراهانیدانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)، تهران، ایرانعزت الله جودکیگروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانJournal Article20240630Plasticizers, as one of the key components in the polymer industry, play a fundamental role in improving the mechanical and thermal properties of rigid polymers and improving their processability. In this paper, the chemical mechanisms of plasticizers, especially dioctyl phthalate (DOP), and their effects on the flexibility, elasticity, and durability of polymers<br />are reviewed. The use of plasticizers reduces the fragility of polymers and provides them with wider industrial applications. However, synthetic plasticizers such as phthalates have significant environmental and health concerns due to their potential toxicity and long-term persistence in the ecosystems. In response to these problems, bioplasticizers, which are derived from renewable resources and are considered as more sustainable alternatives, are being developed. Bioplasticizers are assessed based on their performance in comparison to traditional plasticizers and their potential to mitigate environmental risks. This article also highlights regulatory frameworks that have imposed greater restrictions on harmful substances such as phthalates and encourage the use of biodegradable plasticizers, such as vegetable oils. While bioplasticizers comply with regulatory standards and retain the beneficial properties of polymers, challenges related to cost-effectiveness and industrial scalability remain unresolved. This article reviews recent advances in plasticizer technology and emphasizes the need for further research and development to optimize the formulations of these materials. It is also shown that achieving a balance between technical performance, environmental safety, and regulatory requirements paves the way for greener and more efficient innovations in industrial applications.نرم کننده ها به عنوان یکی از اجزای کلیدی در صنعت پلیمر، نقش اساسی در بهبود خواص مکانیکی و گرمایی پلیمرهای سخت و افزایش فراورش پذیری آن ها دارند. در این مقاله، سازوکارهای شیمیایی نرم کننده ها، به ویژه دی اکتیل فتالات (DOP) و اثر آن ها بر انعطاف پذیری، کشش و دوام پلیمرها بررسی شده است. استفاده از نرم کننده ها باعث کاهش شکنندگی پلیمرها شده و کاربردهای صنعتی<br />گسترده تری برای آن ها فراهم می آورد. بااین حال، نرم کننده های سنتزی مانند فتالات ها به دلیل سمیت بالقوه و ماندگاری طولانی مدت در محیط، نگرانی های زیست محیطی و بهداشتی درخور توجهی به همراه دارند. در پاسخ به این مشکلات، زیست نرم کننده ها می پردازد که از منابع تجدیدپذیر تولید می شوند و به عنوان جایگزین های پایدارتر درنظر گرفته می شوند. زیست نرم کننده ها از نظر رقابت<br />با نرم کننده های سنتی و کاهش خطرهای زیست محیطی تحلیل شده اند. همچنین در این مقاله به چارچوب های نظارتی اشاره شده است که محدودیت های بیشتری برای مواد مضر مانند فتالات ها وضع کرده اند و استفاده از نرم کننده های زیست تخریب پذیر، نظیر روغن های گیاهی را تشویق می کنند. هرچند این مواد از نظر مقررات مناسب هستند و ویژگی های مطلوب پلیمرها را حفظ می کنند، اما چالش هایی مانند هزینه-اثربخشی و مقیاس پذیری صنعتی آن ها هنوز به طور کامل حل نشده است. در مقالة حاضر، پیشرفت های اخیر در فناوری نرم کننده ها مرور شده و بر ضرورت پژوهش و توسعه بیشتر برای بهینه سازی فرمولبندی های این مواد تأکید دارد. همچنین نشان داده می شود، دستیابی به تعادل میان عملکرد فنی، ایمنی زیست محیطی و الزامات نظارتی، راه را برای نوآوری های سبزتر و کارآمدتر در کاربردهای صنعتی هموار می سازد.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_2101_38e2bb9adf72fe6541de7ed0c3ac47b5.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044914420250219Reportsبخش جنبی84902102FAهمکاران تحریریهIPPIJournal Article20250323polymer scientific news, new published books and theses*اخبار علمی و صنعتی<br />*معرفی پایان نامه<br />*معرفی کتابhttp://basparesh.ippi.ac.ir/article_2102_621f4fef76a9560a3daf158d16fd6bfb.pdf