پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822A Review of the Application of Polymers to Drag Reduction in Horizontal Pipelinesمروری بر کاربرد پلیمرها به منظور کاهش پسار در خطوط لوله افقی312168310.22063/basparesh.2019.2559.1492FAنادیا اسفندیاریگروه مهندسی شیمی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران0000-0003-3071-7291رضا زارعی نژاد- باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایرانJournal Article20190831In recent years, due to the importance of fluid transfer, much attention has been paid to the amount of energy consumption in this field. Much research has been done over the years on controlling energy consumption and optimizing transmission pipelines. By controlling the pressure drop, which is mainly due to increase friction and drag coefficient, the energy consumption of the fluid transfer pumps can be reduced and the capacity of the transmission pipelines can be increased. Using drag-reduction agents is one of the most important and simplest ways to overcome some of the energy losses during fluid transfer. Drag-reducing agents include surfactants, polymers, microbubbles, and so on. Polymers are widely used as drag-reducing material, and their usage is a fast and cost-effective solution for making changes in transmission pipelines. At very low concentrations, these materials can significantly reduce the frictional forces in pipelines. The use of drag-reducing polymers is a good alternative to increase the capacity of pipelines. Injection of drag-reducing polymers into the lines, in addition to reduce frictional pressure, increases the operational safety of pipelines, especially in worn-out pipes, and reduces energy consumption in pumps. Due to the remarkable properties of drag-reducing polymers in horizontal pipelines, their application in pipelines has been investigated in this study. Also, the parameters affecting the reduction of friction forces using drag-reducing polymers have been reviewed.در سالهای اخیر، با توجه به اهمیت انتقال سیالات توجه زیادی به مقدار مصرف انرژی در این زمینه شده است. بخش عمدهای از پژوهشها در این سالها درباره کنترل مصرف انرژی و نیز بهینهسازی خطوط لوله انتقال انجام گرفته است. با کنترل کاهش فشار که عمدتاً ناشی از افزایش اصطکاک و ضریب پسار است، میتوان مصرف انرژی پمپهای انتقالدهنده سیالات را کاهش داده و ظرفیت خطوط لوله انتقال را افزایش داد. استفاده از مواد کاهنده پسار از جمله مهمترین و سادهترین روشها برای غلبه بر بخشی از تلفات انرژی به هنگام انتقال سیالات است. مواد کاهنده پسار شامل سطحفعالها، پلیمرها، میکروحبابها و غیره هستند. پلیمرها به عنوان مواد کاهنده پسار کاربرد فراوانی دارند و استفاده از آنها راهحل سریع و مقرون به صرفهای برای ایجاد تغییرات در خطوط لوله انتقال است. این مواد با غلظتهای بسیار کم میتوانند نیروهای اصطکاک را به مقدار درخور توجهی در خطوط لوله کاهش دهند. استفاده از پلیمرهای کاهنده پسار جایگزین مناسبی برای افزایش ظرفیت خطوط لوله است. تزریق پلیمرهای کاهنده پسار در خطوط، افزون بر کاهش فشار اصطکاکی سبب افزایش امنیت عملیاتی خطوط لوله، بهویژه در لولههای فرسوده شده و به کاهش مصرف انرژی در پمپها منجر میشود. با توجه به ویژگیهای قابل توجه پلیمرهای کاهنده پسار در خطوط لوله افقی، در این مطالعه کاربرد آنها در خطوط لوله بررسی شده است. همچنین، پارامترهای موثر بر کاهش نیروهای اصطکاک با استفاده از پلیمرهای کاهنده پسار مرور شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1683_91537b9c5a550b4e7d7efcc93956565f.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822Fabrication Methods of Surface-Supported Metal–Organic Framework Thin Filmsروشهای سنتز فیلمهای نازک چارچوبهای فلز-آلی روی سطح1325168410.22063/basparesh.2019.2552.1490FAشکوفه گرانمایهگروه شیمی، دانشگاه الزهرا، ونک، تهران، ایرانآرزو مرادیدانشجو - گروه شیمی، دانشگاه الزهرا، ونک، تهران، ایرانJournal Article20190820Surface-supported metal–organic framework (MOF) or porous coordination polymer thin films have attracted much attention as a novel form of nanotechnology. New deposition techniques that enable the control of the film thickness, homogeneity, morphology, and dimensions with a huge number of metal–organic framework compounds offer tremendous opportunities in a variety application fields. In response to growing demands for environmental sustainability and cleaner energy, in recent years, many efforts have been made to develop metal–organic framework thin films for applications such as photovoltaics, CO<sub>2</sub> reduction, energy storage, water splitting, and electronic devices, as well as for the fabrication of membranes. Although existing applications are promising and encouraging, MOF thin films still face several challenges, including the need to better understand the growth mechanism of thin-film, the stability of internal and external interfaces, strategies for doping and models for charge carrier transfer. Although these films show very attractive and interesting features, there is still a long way to go before these compounds can be industrialized and commercialized. This paper reviews recent advances in thin films of metal-organic frameworks, including fabrication patterning strategies.فیلمهای نازک چارچوبهای فلز-آلی یا همان پلیمرهای همآرای متخلخل که بر سطح بستر قرار میگیرند، توجه زیادی را به عنوان شکل جدیدی از نانوفناوری به خود جلب کردهاند. روشهای رسوبدهی جدید که کنترل ضخامت فیلم، همگنی، شکلشناسی و ابعاد آن را با ترکیبات چارچوب فلز-آلی متعدد امکانپذیر ساختهاند، فرصتهای زیادی را در زمینههای مختلف ارائه میدهند. در پاسخ به تقاضاهای روزافزون برای پایداری محیط زیست و انرژی پاکتر، در سالهای اخیر، تلاشهای بسیاری برای توسعه فیلمهای نازک چارچوب های فلز-آلی برای کاربردهای فوتوولتایی، کاهش کربن دیاکسید، ذخیره انرژی، آبشکافی و وسایل الکترونیکی و همچنین ساخت غشاها انجام شده است. هرچند کاربردهای موجود امیدوارکننده و دلگرم کننده هستند، اما فیلمهای نازک چارچوبهای فلز-آلی هنوز با چالشهای متعددی روبهرو هستند، از جمله نیاز به درک کاملتر سازوکار رشد فیلم نازک، پایداری سطح مشترکهای داخلی و خارجی، راهبردهایی برای دوپهکردن و مدلهایی برای انتقال حامل بار. اگرچه این فیلمها، ویژگیهای جذاب و فوق العادهای نشان میدهند، اما هنوز راه درازی تا صنعتی و تجاریشدن این ترکیبات در پیش است. در این مقاله پیشرفتهای اخیر در زمینه فیلمهای نازک چارچوب های فلز-آلی از جمله رویکردهای ساخت و الگوسازی مرور شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1684_692b81be3597c996bf514236baf0987a.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822Toughening of Poly(lactic acid) (PLA) through blending with Ethylene-co-Vinyl Acetate (EVA) Copolymerچقرمهسازی پلیمر زیستتخریبپذیر PLA بهوسیله آمیختهسازی با EVA2636168510.22063/basparesh.2019.2573.1493FAپردیس لهراسبیدانشگاه صنعتی قمجعفر خادم زاده یگانهدانشگاه صنعتی قمJournal Article20190919The widespread use of traditional petroleum based plastic and rubber has received considerable attention in recent years due to their environmental pollution. To solve this problem, the development of new biodegradable polymer materials has been proposed to replace petroleum-based plastics and rubbers. Poly(lactic acid) (PLA) is one of the most well-known biodegradable polymers that has advantages such as such as high strength and stiffness, being bio-based and excellent transparency. However, the inherent brittleness of PLA, is a major problem that has limited its widespread use in applications requiring plastic deformation at high stress levels. One of the most effective methods to overcome this problem is blending of PLA with tough polymers. Ethylene vinyl acetate (EVA) copolymer is a tough elastomeric polymer that used to modify ductility and improve the impact strength of thermoplastics. In this paper, the toughening of PLA by blending with EVA is investigated. The use of dynamic vulcanization of EVA phase method and the addition of nanoparticles to improve the compatibility at the interface of the two polymers as well as to increase the impact strength and toughness have been reviewed.در سالهای اخیر، استفاده گسترده از مواد پلیمری، به علت آلایندگی زیستمحیطی آنها مورد توجه قرار گرفته است. برای حل این مشکل، توسعه مواد پلیمری زیستتخریبپذیر جدید برای جایگزینی پلاستیکها و لاستیکهای بر پایه نفت پیشنهاد شده است. پلیلاکتیک اسید (PLA) از شناختهترین پلیمرهای زیستتخریبپذیر است که دارای مزایایی چون تولید از منابع زیستی، شفافیت عالی و مقاومت و سختی زیاد است. با این حال، شکنندگی ذاتی PLA، مشکل عمدهای است که استفاده گسترده از آن را در کاربردهای نیازمند تغییر شکل پلاستیک در سطوح تنش زیاد محدود کرده است. از موثرترین روشها برای غلبه بر این مشکل، آمیختهسازی PLA با پلیمرهای چقرمه است. از پلیمرهای چقرمه دارای رفتار لاستیکی که امروزه برای اصلاح شکنندگی و بهبود مقاومت ضربهای گرمانرمها استفاده میشود، کوپلیمر اتیلن وینیل استات (EVA) است. در این مقاله، چقرمهسازی پلیمر PLA از راه آمیختهسازی با EVA بررسی شده است. استفاده از روش پخت دینامیکی فاز EVA و افزودن نانوذرات برای بهبود سازگاری در سطح مشترک این دو پلیمر و همچنین افزایش ضربهپذیری و چقرمگی مرور شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1685_75286438659e7598eeb17050e519d762.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822Thermoforming and its Applications, A Reviewمروری بر فرآیند ترموفرمینگ و کاربردهای آن3747168710.22063/basparesh.2020.2539.1483FAمحمدحسین بهشتیهیات علمیشایان قربانیتهران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، صندوق پستی 775- 14515
دانشجوی کارشناسیآیدا متوچیتهران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، صندوق پستی 775- 14515Journal Article20190803One of the most important and widely used methods in the processing of polymers is thermoforming. This method with its unique specifications has found a special place in various industries, especially in the packaging industry.In many applications, new methods of thermoforming have been developed to achieve the final product with the desired geometry.The basic principles of the thermoforming process and its various methods, the advantages and limitations of this process, recent advances in machinery and the application of thermoformingin the manufacture of automotive parts are some of the items reviewed in this article.The advantages of this widely used process are the low price of equipment, especially molds, short timeof production, economic process for low-capacity production and production of parts with different dimensions and thickness.Compression processing, vacuumthermoforming, snap-back and drape thermoforming, matched die molding, plug-assisted, freeshaping, two layer molding are different types of thermoforming processes.Manufacture of composite parts by using fiber or particles or nano reinforced thermoplastics sheets are the area which still needs more research and developments.یکی از روشهای مهم و پرکاربرد در فراورش پلیمرها روش شکل دهی گرمایی یا ترموفرمینگ است. این روش با ویژگیهای منحصر به فرد خود جایگاه ویژهای در صنایع مختلف و بویژه در صنعت بسته بندی بدست آورده است. در بسیاری از کاربردها، روشهای جدید ترموفرمینگ برای شکل دهی این مواد به محصول نهایی با هندسهی دلخواه ابداع شده است. اصول اولیه فرآیند ترموفرمینگ و روشهای مختلف آن، مزایا و محدودیتهای این فرایند، پیشرفتهای اخیر در ماشین آلات و کاربرد این فرایند در ساخت قطعات خودرو از مواردی است که در این مقاله شرح داده شده و مورد بررسی قرار گرفته است. قیمت کم تجهیزات بویژه قالب، زمان شروع کوتاه تولید، فرایندی اقتصادی برای تولید با حجم کم و تولید قطعات با ابعاد و ضخامت مختلف از جمله مزایای این فرایند پرکاربرد است. شکل دهی با خلا، شکل دهی فشاری، ترموفرمینگ دریپ، شکل دهی با قالبهای منطبق برهم، شکل دهی مکشی با سمبه کمکی، شکل دهی آزاد، شکل دهی بازگیری و شکل دهی ورق دولایه را میتوان از انواع فرایندهای مختلف ترموفرمینگ برشمرد. ساخت قطعات کامپوزیتی با استفاده از پلیمرهای گرمانرم تقویت شده با الیاف یا پرکننده های تقویتی و نانو ذرات به کمک فرایند ترموفرمینگ از مواردی است که هنوز نیازمند تحقیقات بیشتری است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1687_71e74d13848c9f2e4273771a4946ad96.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822An overview on the production methods of polyhydroxyalkanoate natural polymers relying on productivity optimizationمروری بر روشهای تولید پلیمرهای طبیعی پلیهیدروکسیآلکانوات با تکیه بر بهینهسازی بهرهوری4858168610.22063/basparesh.2020.2521.1487FAعزت عسگرانیگروه بیوتکنولوژی، دانشکدۀ علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانفرزانه براتیگروه بیوتکنولوژی، دانشکدۀ علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20190806Today, plastics are one of the most widely used materials in human life. The physical and chemical properties of these polymers are increasingly expanding their range of applications. However, they cannot be degraded in the environment for a long time and produce toxic substances during their prolonged degradation processes. Replacing oil-based plastics by biodegradable plastics with sustainable sources could be an environmentally friendly solution. An important group of biopolymers are polyhydroxyalkanoates, which are naturally produced by some microorganisms under nutrient stress conditions and act as carbon and energy reserve. Many studies have used different methods such as genetic engineering, optimization of production conditions and utilization of inexpensive culture media such as waste waters, to produce, increase the amount, or reduce the production costs of these biopolymers by organisms. In this paper, the production of polyhydroxyalkanoates in wild and transgenic organisms and the economic aspects of replacing chemical plastics with these natural polymers are reviewed. Cost is a critical and limiting factor in the biopolymer production industry. Therefore, their production is not yet able to compete with the chemical plastics industry. Efforts by researchers and craftsmen around the world to reduce production costs continue. Undoubtedly, in the near future, due to the high pollution caused by chemical plastics and also the decline of fossil fuels consumption, the cost of producing these natural plastics will be justified.امروزه پلاستیکها از جمله پرکاربردترین مواد در زندگی بشر هستند. ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی این پلیمرها، روز به روز طیف کاربرد آنها را وسیعتر کرده است. پلاستیکهای سنتزی، منشأ غیر تجدیدپذیر داشته، در مقابل تجزیۀ طبیعی سرسخت بوده و طی روند تخریب طولانی خود در طبیعت، مواد سمی تولید میکنند. جایگزینکردن پلاستیکهای مشتق از نفت با پلاستیکهای زیستتخریبپذیر دارای منابع پایدار، میتواند یک راه حل دوستدار محیط زیست باشد. دستۀ مهمی از پلیمرهای زیستی، پلیهیدروکسیآلکانواتها هستند که بهطور طبیعی توسط برخی میکروارگانیسمها در شرایط استرس مواد غذایی، بهعنوان مواد ذخیرهای تولید میشوند. تلاشهای بسیاری همچون روشهای مهندسی ژنتیک، بهینهسازی شرایط تولید و استفاده از محیط کشتهای ارزان قیمتی مانند پسابها بهمنظور ساخت، افزایش مقدار و یا کاهش هزینههای تولید این پلیاسترهای زیستی در موجودات زنده صورت گرفته است. این مطالعه، به مرور تولید پلیهیدروکسیآلکانواتها در ارگانیسمهای وحشی و تراریخت و به بررسی جنبههای اقتصادی جایگزینی پلاستیکهای شیمیایی با این پلیمرهای طبیعی پرداخته است. هزینه، یک عامل حیاتی و محدودکننده در صنعت تولید این پلیمرهای زیستی است، لذا این صنعت هنوز قادر به رقابت با صنعت تولید پلاستیکهای شیمیایی نیست. تلاشهای پژوهشگران و صنعتگران جهان بهمنظور کاهش هزینههای تولید، همچنان ادامه دارد. بدون شک در آیندهای نهچندان دور، بهدلیل آلودگی بالای ناشی از پلاستیکهای شیمیایی و همچنین با محدودشدن مصرف سوختهای فسیلی، هزینه تولید این پلاستیکهای طبیعی قابل توجیه خواهد بود.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1686_aaf886d2c51fbca889c56812544d14be.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822Structure of Polymeric Nanocomposite Membranes Used in Water Treatmentساختار غشاهای نانوکامپوزیتی پلیمری مصرفی در تصفیه آب5970168910.22063/basparesh.2020.2533.1482FAمرضیه قائمی زاده درهدانشجوی دانشکده نساجی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه یزد، یزد، ایرانمیترا توکلیعضو هیات علمی0000-0002-1363-6863Journal Article20190802In recent years, membrane production technology has been recognized as an efficient technique for water treatment. Membrane technology contributes up to 53% of the total world processes for production of drinking water. Ease of operation, cost reduction, lack of chemicals and high removal capacity are some of the advantages of using membranes in water treatment.Membrane based separations are commonly based on polymeric membranes because of their higher flexibility, easily pore forming mechanism, lower cost and smaller installation space as compared to inorganic membranes. Polymers such as polyvinyl alcohol (PVA), polyether sulfone (PES), polyvinylidene fluoride (PVDF) and polyvinyl chloride (PVC) are used in the production of polymer membranes. Polymer membranes also have disadvantages that can be improved by surface modification with nanomaterials. The main limitation of separating polymer membranes is fouling due to their hydrophobicity. Modification of polymer membranes with metal and carbon nanomaterials leads to the production of nanocomposite membranes with antifouling capability. Nanomaterials impart high selectivity, permeability, hydrophobicity, thermal stability, mechanical strength and antibacterial properties to polymer membranes by blending, coating and other modification methods the surface or mixed with a polymer membrane. In this paper, report the structure and modification of polymer membranes with metals such as silver, copper and titanium dioxide and compounds such as graphene oxide is reviewed.در سالهای اخیر، فناوری تولید و استفاده از غشا به عنوان روش کارآمدی برای تصفیه آب شناخته شده است. استفاده از فناوری غشا %53 از کل فرایندهای جهان برای تولید آب آشامیدنی را شامل میشود. آسانی بهرهبرداری، کاهش هزینه، نبود مواد شیمیایی و ظرفیت حذف زیاد از مزایای استفاده از غشا در تصفیه آب بهشمار میرود. غشاهای جداکننده اصولا از نوع پلیمری هستند. غشاهای پلیمری در مقایسه با غشاهای معدنی، دارای انعطافپذیری بیشتر، سازوکار ساده تشکیل حفره، هزینه کمتر و فضای کوچکتری برای نصب هستند. پلیمرهایی همچون پلیوینیل الکل، پلیاستر سولفون، پلیوینیلیدین فلوئورید و پلیوینیل کلرید در تولید غشا بهکار میروند. غشاهای پلیمری دارای معایب و کمبودهایی نیز هستند که با اصلاح سطحی با نانومواد میتوان خواص آنها را بهبود بخشید. محدودیت عمده غشاهای پلیمری جداکننده، گرفتگی بهدلیل آبگریزی آنهاست. اصلاح غشاهای پلیمری با نانومواد فلزی و کربنی، به تولید غشاهای نانوکامپوزیتی با قابلیت ضدگرفتگی منجر میشود. نانومواد با آمیختهسازی، پوششدهی سطح با غشای پلیمری، قابلیت گزینشپذیری، نفوذپذیری، آبگریزی، پایداری گرمایی، مقاومت مکانیکی و خاصیت ضدباکتریایی را به آن منتقل میکنند. در این مقاله گزارشی از ساختار و اصلاح غشاهای پلیمری با فلزاتی چون نقره، مس و تیتانیم دیاکسید و ترکیباتی همچون گرافن اکسید ارائه شده است.http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1689_194cd00d4bd156109544620727524647.pdfپژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایرانفصلنامه علمی بسپارش2252-044910220200822Reportبخش جنبی71771740FAهمکاران تحریریهIPPIJournal Article20200919Report<span>* معرفی شرکت</span><br /><span> - شرکت الوان</span><br /><span> - شرکت Evonik</span><br /><span>*معرفی پایان نامه</span><br /><span>* معرفی کتاب</span>http://basparesh.ippi.ac.ir/article_1740_8edae224215faee5c19661f655bd3841.pdf